තමන්ට එරෙහිව පවතින විමර්ශනයකට සැකකරුවන්ට සහය දෙන්නැයි බල කරන්න අධිකරණයටවත් අයිතියක් නෑ..

 පිවිතුරු හෙළ උරුමය පක්ෂ මූලස්ථානයේදී පැවති මාධ්‍ය හමුවක් අමතමින් එම පක්ෂ නායක නීතිඥ උදය ගම්මන්පිල මහතා මෙම අදහස් පල කලේය.

පසුගියදා අමාත්‍ය මණ්ඩල මාධ්‍ය ප්‍රකාශක නලින්ද ජයතිස්ස ඇමතිතුමා රජයේ මාධ්‍ය හමුවේදී ප්‍රකාශ කළා, සුරේෂ් සලෙයි මැතිතුමා දුක් විඳින්නේ එයාගේ වරදින්, එයාට හැකියාව තිබෙනවානේ තමන් ගාව තිබෙන මුරපද ලබා දීලා මේ විමර්ශනයට සහය දෙන්න කියලා. ඇත්තෙන්ම, ඇත්තෙන්ම රජයේ මාධ්‍ය ප්‍රකාශකවරයා ලෙස ඇමතිතුමා යෝජනා කළේ නීති විරෝධී කටයුත්තක්. අපරාධ නඩු විධාන සංග්‍රහය අනුව, සැකකරුවෙකුට විමර්ශනයට සහය දෙන්න කියලා කිසිවෙකුට බල කිරීමට හැකියාවක් නෑ. ඒක නීති විරෝධී කටයුත්තක්. අන්න ඒ නීති විරෝධී කටයුත්ත තමයි නලින්ද ජයතිස්ස ඇමතිතුමා කළේ.

ඊයේ දිනයේ කොටුව මහේස්ත්‍රාත්තුමා තමන්ගේ ජංගම දුරකථනයේත් පරිගණකයේත් මුරපද රහස් පොලීසියට ලබා දෙන්න කියලා සුරේෂ් සලෙයි මැතිතුමාට නියෝග කරලා තිබෙනවා. අපි ඒ අධිකරණ නියෝගයට ගරු කරනවා. නමුත් ඒ අධිකරණ නියෝගය සමග එකඟ වෙන්නේ නෑ. මොකද, සමස්ත විශ්වයම පිළිගත් මූලධර්මයක් තමයි තමන්ට එරෙහිව පවතින විමර්ශනයකට සැකකරුවන්ට සහය දෙන්නැයි බල කරන්න අධිකරණයටවත් අයිතියක් නෑ කියන එක. ඇත්තෙන්ම, හඳුනාගැනීමේ පෙරට්ටුවට සහභාගි වීමට නියෝග කිරීම හැරුණකොට සැකකරුවෙකුට විමර්ශනයේ කිසිම කටයුත්තකට සහය දෙන්න නියෝග කිරීමට හැකියාවක් නැහැ.

ඇත්තටම මම හිතනවා මේ කාරණය සම්බන්ධයෙන් අධිකරණ තීන්දුවට ගරු කරමින්, නමුත් අධිකරණ තීන්දුවට එකඟ නොවන නිසා සලෙයි මැතිතුමාගේ නීතිඥවරුන් මෙම නියෝගයට එරෙහිව අභියාචනා කරන්න කටයුතු කරාවි කියලා. මෙතැනදී සුරේෂ් සලෙයි මැතිතුමාට තමන්ගේ මුරපද පොලීසියට ලබා නොදීමට සාධාරණ හේතු හතරක් තිබෙනවා.

පළවෙනි හේතුව තමයි, ඔය කලින් කිව්ව ආකාරයට අපරාධ නඩු විධාන සංග්‍රහයට අනුව සැකකරුවෙකුට තමන්ට එරෙහිව කරන විමර්ශනයට සහය දෙන්න කිසිම බැඳීමක් නෑ. ඇත්තටම ඔහුට අවශ්‍ය නම් කිසිම ප්‍රකාශයක් නොදී නිහඬව ඉන්න පුළුවන්. වෙන රටවල් නම් "ඔබට නිහඬව සිටීමේ අයිතියක් ඇත. ඔබ යම් ප්‍රකාශයක් කළොත්, එය ඔබට එරෙහිව පාවිච්චි කිරීමට අපට සිද්ධ වෙනවා" කියලා අත්අඩංගුවට ගන්න මොහොතේම කියනවා. අපේ රටේ මොකක්ද කියන්නේ? අරන් ගිහිල්ලා දෙකක් ඇනලා කියනවා "කතා කරපිය, කියපිය වුනේ මොකක්ද" කියලා පහර දෙමින් බලහත්කාරයෙන් ප්‍රකාශ ගන්නවා. හැබැයි නීතිය කියන්නේ සැකකරුවාට අයිතියක් තියෙනවා විමර්ශනයට සහය නොදී නිහඬව ඉන්න.

දෙවැනි හේතුව තමයි, මුරපදය ලබා දෙන්න කියලා කවුරුහරි සුරේෂ් සලෙයි මැතිතුමාට බලපෑමක් කරනවා නම්, බලහත්කාරයක් කරනවා නම් , මේ නීතියේ කියනවා තාරකා දෙකක් කරන්න බෑ කියලා. එකක් බලපෑම් කරන්න බෑ, බලහත්කාර කරන්න බෑ. බලපෑම් කරනවා කියන්නේ "ඔයා මේක දුන්නොත්, ඔයාට හැමදාම නෝනාට කතා කරන්න අපි අවස්ථාව දෙන්නම්. ඔයාව අපි රජයේ සාක්ෂිකාරයෙක් කරගන්නම්. ඔයා මේ තොරතුරු ටික අපිට දුන්නොත් අපි ඔයාව මේ ඩී.ඕ එක ගහනවා වෙනුවට අධිකරණයට ඉදිරිපත් කරලා රක්ෂිත බන්ධනාගාර ගතවෙන්න අර ඇප ලබාගන්න දෙන්නම්, ඇප ඉල්ලනකොට අපි විරුද්ධ නොවී ඉන්නම්" ඒ වගේ අල්ලස් දෙන්න හැකියාවක් නෑ. 

එහෙම නැතුව තර්ජනය කරන්න, "තොපිට මීයෝ ගොඩේ බුදියගන්න වෙන්නේ, තොට කන්න දෙන්නේ රාබුයි බතුයි විතරයි, නිරුවත් කරනවා අනෙක් අය ඉදිරියේ" මේ වගේ කියලා තර්ජනය කරන්නත් බෑ. ඒ වගේම මොනවා හරි පෙළඹවීම් කරන්නත් බෑ. ඒක අයතු බලපෑමක් වෙනවා. මේ වන විට නලින්ද ජයතිස්ස ඇමතිතුමා, සිරිල් ගාමිණී පියතුමා ඇතුළු මාලිමාවේ මන්ත්‍රීවරු රැසක් මාධ්‍ය හරහා ඒ අයතු බලපෑම කරමින් ඉඳලා තියෙනවා. ඒ වගේම ඒ සියලු දෙනාම අයතු බලපෑම කියන වරද සිදු කරලා තිබෙන බව අපි සඳහන් කරන්න ඕනේ.

ඒ වගේම මුරපද ලබා නොදෙන තුන්වන හේතුව තමයි, මේ ජංගම දුරකථනයේ, ඒ වගේම පරිගණකයේ තමන්ගේ තොරතුරුකරුවන් පිළිබඳ සංවේදී තොරතුරු තිබීම. මම දැක්කා නලින්ද ජයතිස්ස ඇමතිතුමාත්, සිරිල් ගාමිණී පියතුමාත් ප්‍රකාශ කරනවා ඔහු දැන් විශ්‍රාමිකයි, විශ්‍රාම ගන්නකොට බුද්ධි තොරතුරු ආයතනයට බාර දී පැමිණිය යුතුයි කියලා; දන්න තරම තමයි. බුද්ධි තොරතුරු බාර දිය යුතුයි, හැබැයි බුද්ධි තොරතුරු දුන්න තොරතුරුකරුවන් පිළිබඳ විස්තර තියෙන්නේ අදාල නිලධාරියා ගාව පමණයි. තමන්ගේ ආයතනයේදී තමන්ගේ තොරතුරුකරුගේ නම ගම කියලා කියන්නේ නෑ, ඒ වෙනුවට පාවිච්චි කරන්නේ සංකේත නාමයක්. තමන්ගේ තොරතුරුකරුගේ නම ලියලා වාර්තාවල සඳහන් කරන්නේ නෑ. "අහවලාගෙන්" කියන සංකේත නාමයක් පාවිච්චි කරලා තමයි තොරතුරු දෙන්නේ. තොරතුරුකරුවන් අතර ඉන්න පුළුවන් සමහර වෙලාවට පෞද්ගලික විශ්වාසය මත තොරතුරු දෙන අය ඉන්නවා, බැඳීම් මත තොරතුරු දෙන අය ඉන්නවා. සමහර අය ගිහිල්ලා තොරතුරු ලබාගන්න කසාද කරගන්නවා, තොරතුරු ලබාගන්න ආයතන අස්සේ රැකියා කරනවා, තොරතුරු ලබාගන්න සංවිධානවලට බැඳෙනවා. මේ අය තමන්ගේ ජීවිතය පරදුවට තබා තමයි තොරතුරු ලබාදෙන්නේ. සමහර වෙලාවට බිරිඳ තමයි සැමියා ගැන තොරතුරු ලබාදෙන්නේ. පාස්කු ප්‍රහාරය පිළිබඳව ලොකු විශ්වාසයක් තිබුණානේ සාරා ජස්මින් තමයි හස්තූන් පිළිබඳ තොරතුරු ඉන්දීය බුද්ධි අංශවලට ලබාදුන්නේ කියලා. එහෙම අනන්තවත් ලෝකේ වෙලා තියෙනවා. "හනි ට්‍රැප්" (Honey trap) කියලා ඒකට කියන්නේ; පෙම්වතියන්, බිරිඳේවරුන් භාවිතා කරලා තොරතුරු ලබාගන්නවා. ඒ වගේමයි සමහරවිට තාත්තා එක්ක තරහට දුව තොරතුරු ලබාදෙනවා. තොරතුරු අංශ බුද්ධි අංශවලට දුන්නත්, දුවගේ හෝ බිරිඳගේ තොරතුරු අර නිලධාරියා ගාව පමණයි තියෙන්නේ. ඒවා හෙළිදරව් වීම අතිශයින්ම සංවේදියි. වසර 38ක් පුරාවට දැවැන්ත තොරතුරු ජාලයක් ගොඩනගා ගත්ත බුද්ධි නිලධාරියෙක් විදිහට එතුමාගේ දුරකථනයේ, ඒ වගේම පරිගණකයේ තොරතුරු තියෙන්න පුළුවන්. මම දැක්කා කවුදෝ කියනවා "ආ දැන් පරිගණකය ළඟදි ගත්ත එකක්, දුරකථනයත් එහෙමයි, එයා දැන් විශ්‍රාම අරන් ගොඩක් කල්නේ, ඒකේ කොහොමද ඒවා තියෙන්නේ" කියලා. මම හිතන්නේ පරිගණක, දුරකථන භාවිතා කරන අය දන්නවා, ඒ ඉස්සර කාලේ තමයි එහෙම වුණේ; දැන් අපිට පුළුවන් ක්ලවුඩ් (Cloud) එකකට සියලු තොරතුරු උඩුගත කරලා, අපි පරණ දුරකථනයෙන් අලුත් දුරකථනයට සියලුම තොරතුරු ගන්නවා. ඉස්සර වගේ එකින් එක ඇතුළු කරන්න ඕනේ නෑ. පරණ දුරකථනයෙන් අලුත් දුරකථනයට, පරණ පරිගණකයෙන් අලුත් පරිගණකයට සියලු තොරතුරු ගේනවා.

හතරවෙනි කාරණය ඉතාම වැදගත්; මේ මුරපදය රැකගන්න හදන්න, තමන්ගේ ජීවිතය පරදුවට තබා සලෙයි මැතිතුමා මේ මුරපදය රැකගන්න හතරවෙනි හේතුව අතිශයින්ම වැදගත්. ඒ තමයි මීට පෙර බුද්ධි තොරතුරු රහස් පොලීසිය අතට පත්වීමෙන් මහා විනාශයන් වීමේ තිත්ත අත්දැකීම් අපේ ඉතිහාසය පුරා ලියැවිලා තිබෙනවා. එයින් වඩාත්ම සමාජ ආන්දෝලනයක් ඇති කරපු කාරණය තමයි 2002දී සිදුවුණු මිලේනියම් සිටි පාවාදීම. ඔබ දන්නවා මේ අතුරුගිරියේ තියෙන මිලේනියම් සිටි කියන නිවාස සංකීර්ණයේ තිබුණා යුද හමුදා බුද්ධි අංශයේ ආරක්ෂිත නිවසක් (Safe house). 

මෙතැන මේ අය උතුරේ මෙහෙයුම්වලට අවශ්‍ය කරන ආයුධ ද සියල්ල තියාගෙන හිටියා. මේ නිවසේ හැබැයි පොලීසිය මේ නිවස වටකරලා, මේවා අත්අඩංගුවට අරන් රටට කිව්වා "අගමැතිතුමා මරන්න යුද හමුදා බුද්ධි අංශය සැලසුම් කරමින් සිටියදී අපි අත්අඩංගුවට ගත්තා" කියලා. කරලා මේ බුද්ධි අංශවල ඉන්න නිලධාරීන්ගේ තොරතුරු සියල්ල බී වාර්තා හරහා ප්‍රසිද්ධ කරා. ප්‍රතිඵලය මොකක්ද? ලංකාව බිහිකළ විශිෂ්ටතම බුද්ධි නිලධාරියෙක් වෙන කර්නල් තුවාන් මුතාලිෆ් මැතිතුමා ඇතුළු බුද්ධි නිලධාරීන් සහ තොරතුරුකරුවන් 73ක් කොටි සංවිධානයට බිලිවීමයි.

මම ඉතාම ආඩම්බරයෙන් කියනවා, ඒ තුවාන් මුතාලිෆ් කියන්නේ මගේ පාසල බිහිකරපු විශිෂ්ට රණවිරුවෙක්. ඒ විතරක් නෙවෙයි, ඒ මහා පාවාදීමෙන් පස්සේ අපේ බුද්ධි අංශ පොල්වල්ල උස්සලා පොළොවේ ගැහුවා වගේ සීසීකඩ ගියා. දැන් පොලීසිය පස්සෙන් එනවා බුද්ධි අංශ නිලධාරීන්ගේ. එතකොට බුද්ධි අංශ නිලධාරීන් සීසීකඩ විසිරිලා ගියා. එතනට නායකත්වය දුන්න හමීඩ් නිලාම් කියන නිලධාරියා ලංකාවෙන් විදෙස්ගත වුණා, විදෙස්ගත වුණාමයි, අදටත් ලංකාවට පැමිණ නැහැ. 

අපි මිලේනියම් සිටි පාවාදීම අවස්ථාවෙත් අපි රණවිරුවන්, බුද්ධි රණවිරුවන් වෙනුවෙන් හුදකලා සටනක් කළා. ඒ කාලේ මම සිහල උරුමයේ ප්‍රචාරක ලේකම්. ඒ අපි එදා ඔවුන් වෙනුවෙන් කරපු සටනට කළගුණ සලකන්න ඒ නිලධාරියා අදටත් අපෙත් එක්ක සබඳතා පවත්වන් යනවා. නමුත් ඇතිවෙච්ච කලකිරීමට වසර විසි ගණනක් ගිහිල්ලා, ඒ සිදුවීම වෙලා වසර 24ක් වුණත් අදට ලංකාවට අඩිය තියන්නවත් එන්න කැමති නැහැ.

මේ කාරණා මත සුරේෂ් සලෙයි මැතිතුමාට තමන්ගේ මුරපද ලබා නොදීමට සාධාරණ හේතු තිබෙන බවයි අපි විශ්වාස කරන්නේ. නමුත් අධිකරණය නියෝගයක් ලබා දුන්නම, අධිකරණ නියෝගයක් හරි වුණත් වැරදි වුණත් අපි බැඳිලා ඉන්නවා එයට ගරු කරන්න; ඉංග්‍රීසියෙන් කියනවා "කම්ප්ලයි ඇන්ඩ් කම්ප්ලේන්" (Comply and complain). මුලින්ම ඒකට අනුගත වෙලා ඊට පස්සෙයි ඒ දොසක් තිබෙනවා නම් ඒ ගැන පැමිණිලි කළ යුත්තේ. ඉතින් සුරේෂ් සලෙයි මැතිතුමාගේ නීතිඥවරුන් මේ පිළිබඳව කඩිනමින් ක්‍රියා කරනවා ඇතැයි අපි විශ්වාස කරනවා.

---

Suraj Saley's Legal Battle Over Alleged Police Interrogation

During a media briefing held at the headquarters of the Hewamadu Hela Heritage Party, party leader Attorney Udya Gammanpila expressed these views.

Recently, Minister of State for Media Nalinda Jayatissa stated at a government media briefing that MP Suraj Saley is suffering due to his own mistakes and that he has the ability to provide his passwords to assist in this investigation. In reality, the minister's suggestion was a legal violation. According to criminal procedure rules, no one has the authority to compel a suspect to assist in an investigation. That is against the law. Indeed, that unlawful activity was what Minister Nalinda Jayatissa engaged in.

Yesterday, the Colombo Magistrate ordered MP Suraj Saley to provide the passwords for his mobile phone and computer to the police. We respect that court order; however, we do not agree with it. It is a universally accepted principle that the court has no right to request suspects to assist in an investigation against themselves. In fact, aside from being ordered to participate in an identification parade, a suspect has no obligation to assist in any manner during an investigation.

I believe that while respecting the court's order, the legal representatives of Saley will take steps to appeal this order as they do not agree with it. At this juncture, MP Suraj Saley has four valid reasons to refuse to provide his passwords to the police.

The first reason is, as previously stated, no suspect has any obligation under the criminal procedure law to assist in an investigation against themselves. In fact, they can remain silent without giving any statement if they wish. In other countries, when taken into custody, they are informed, "You have the right to remain silent. If you make any statements, we may use them against you." What happens in our country? They are intimidated with threats, saying, "You must speak; tell us what happened," while physically coercing them for statements. However, the law says that a suspect has the right to remain silent and not to assist in an investigation.

The second reason is that if anyone is pressuring MP Suraj Saley to provide passwords, it constitutes coercion, which the law categorically prohibits. One cannot exert pressure or use force; coercion can manifest as, "If you give this, we will allow you to speak to your sister every day; we will make you a state witness. If you provide us this information, instead of being sent to prison under this D.O. (detention order), we will allow you bail and not oppose it when applying for bail." Such bribery cannot occur.

Moreover, one cannot threaten someone with, "You will face dire consequences; you will only get scraps to eat," while intimidating them in front of others. Similarly, no misleading actions can take place; that constitutes undue influence. Currently, Minister Nalinda Jayatissa and various ministers including Cyril Gamini have been exerting that undue influence through media. We must also mention that all of them have committed the crime of undue influence.

Furthermore, the third reason for not disclosing the passwords is that his mobile phone and computer contain sensitive information about his informants. I have seen both Minister Nalinda Jayatissa and Cyril Gamini state that individuals must submit intelligence information upon retirement; that is known. While intelligence information must be provided, details regarding informants are known only to the respective officers. In their own organizations, they do not disclose their informants' names; instead, they use code names. An informant's name is not mentioned in reports; they provide information using a pseudonym like "from an unknown source." Some individuals may provide information based on personal trust, while others rely on connections. Some people may even marry to gain information, working for organizations that fetch information, or getting involved with agencies that provide information. These individuals risk their lives when providing information. Sometimes, it’s a wife providing information about her husband. There was significant trust concerning the Easter Attack, as Sara Jasmin provided information about the involvement of hand grenades to Indian intelligence agencies. Such scenarios exist universally. This is referred to as a "honey trap"; information is often gathered by using girlfriends or wives. Also, at times, individuals might provide information while running with their fathers. Even when intelligence is reliquished to intelligence agencies, information about daughters or wives remains solely with the officer. Exposing this information is highly sensitive. A seasoned intelligence officer with vast networks might possess information on their phone and computer. I have seen some argue, "Oh, the computer is new; the phone is too; he has had them a while, how could he have that information?" I think those using computers and phones know that such data can now be uploaded to the cloud; we can transfer all information from an old phone to a new one, not requiring manual entry as in the past. We transfer all information from the old phone to the new and from the old computer to the new.

The fourth reason is extremely critical; for the sake of preserving the password, MP Saley's commitment to protecting it stems from the historical experiences we've faced with significant disasters following the leaking of sensitive intelligence information to the police. The most socially disruptive incident was the Millennium City raid in 2002. As you know, that specific residential complex contained a safe house for the military intelligence agency.

There, all the weapons needed for their operations in the North were stored. However, the police surrounded this safe house and announced to the country, "While planning to assassinate the Prime Minister, we apprehended them." They subsequently published all the intelligence officers' information through media outlets. What was the outcome? A total of 73 intelligence officers and informants, including the eminent intelligence officer Colonel Thuwan Muthalif, were sacrificed to the LTTE organization.

With great pride, I can state that Thuwan Muthalif is a distinguished war hero and a product of my school. Furthermore, after that significant raid, our intelligence agency fell into disarray. Currently, the police are pursuing intelligence agency officials. Back then, intelligence officers were dismissed, with one leading officer named Hamid Neelam fleeing the country; he never returned to Sri Lanka.

During the Millennium City incident, we fought a solitary battle for the sake of heroes and intelligence heroes. At that time, I was the propaganda secretary for the Hela Urumaya. We conducted that battle on their behalf, and today that officer still maintains relations with us, acknowledging the debt we owe for that fight. However, two decades have passed since that tumultuous event, and it has now been 24 years since it occurred; today, they hesitate to return to Sri Lanka.

Based on these matters, we firmly believe that MP Suraj Saley has valid reasons to refuse to provide his passwords. However, when the court issued an order, whether correct or incorrect, we are bound to honor it; in English, it’s referred to as "Comply and complain." Initially, one must comply, and thereafter, if there are faults, a complaint must be made about them. Therefore, we believe that Suraj Saley's legal representatives will act swiftly regarding this matter.

*Note: In case of any discrepancy between the Sinhala and English versions, the Sinhala version shall prevail.

---

Suraj Saley's Legal Battle Over Alleged Police Interrogation

During a media briefing held at the headquarters of the Hewamadu Hela Heritage Party, party leader Attorney Udya Gammanpila expressed these views.

Recently, Minister of State for Media Nalinda Jayatissa stated at a government media briefing that MP Suraj Saley is suffering due to his own mistakes and that he has the ability to provide his passwords to assist in this investigation. In reality, the minister's suggestion was a legal violation. According to criminal procedure rules, no one has the authority to compel a suspect to assist in an investigation. That is against the law. Indeed, that unlawful activity was what Minister Nalinda Jayatissa engaged in.

Yesterday, the Colombo Magistrate ordered MP Suraj Saley to provide the passwords for his mobile phone and computer to the police. We respect that court order; however, we do not agree with it. It is a universally accepted principle that the court has no right to request suspects to assist in an investigation against themselves. In fact, aside from being ordered to participate in an identification parade, a suspect has no obligation to assist in any manner during an investigation.

I believe that while respecting the court's order, the legal representatives of Saley will take steps to appeal this order as they do not agree with it. At this juncture, MP Suraj Saley has four valid reasons to refuse to provide his passwords to the police.

The first reason is, as previously stated, no suspect has any obligation under the criminal procedure law to assist in an investigation against themselves. In fact, they can remain silent without giving any statement if they wish. In other countries, when taken into custody, they are informed, "You have the right to remain silent. If you make any statements, we may use them against you." What happens in our country? They are intimidated with threats, saying, "You must speak; tell us what happened," while physically coercing them for statements. However, the law says that a suspect has the right to remain silent and not to assist in an investigation.

The second reason is that if anyone is pressuring MP Suraj Saley to provide passwords, it constitutes coercion, which the law categorically prohibits. One cannot exert pressure or use force; coercion can manifest as, "If you give this, we will allow you to speak to your sister every day; we will make you a state witness. If you provide us this information, instead of being sent to prison under this D.O. (detention order), we will allow you bail and not oppose it when applying for bail." Such bribery cannot occur.

Moreover, one cannot threaten someone with, "You will face dire consequences; you will only get scraps to eat," while intimidating them in front of others. Similarly, no misleading actions can take place; that constitutes undue influence. Currently, Minister Nalinda Jayatissa and various ministers including Cyril Gamini have been exerting that undue influence through media. We must also mention that all of them have committed the crime of undue influence.

Furthermore, the third reason for not disclosing the passwords is that his mobile phone and computer contain sensitive information about his informants. I have seen both Minister Nalinda Jayatissa and Cyril Gamini state that individuals must submit intelligence information upon retirement; that is known. While intelligence information must be provided, details regarding informants are known only to the respective officers. In their own organizations, they do not disclose their informants' names; instead, they use code names. An informant's name is not mentioned in reports; they provide information using a pseudonym like "from an unknown source." Some individuals may provide information based on personal trust, while others rely on connections. Some people may even marry to gain information, working for organizations that fetch information, or getting involved with agencies that provide information. These individuals risk their lives when providing information. Sometimes, it’s a wife providing information about her husband. There was significant trust concerning the Easter Attack, as Sara Jasmin provided information about the involvement of hand grenades to Indian intelligence agencies. Such scenarios exist universally. This is referred to as a "honey trap"; information is often gathered by using girlfriends or wives. Also, at times, individuals might provide information while running with their fathers. Even when intelligence is reliquished to intelligence agencies, information about daughters or wives remains solely with the officer. Exposing this information is highly sensitive. A seasoned intelligence officer with vast networks might possess information on their phone and computer. I have seen some argue, "Oh, the computer is new; the phone is too; he has had them a while, how could he have that information?" I think those using computers and phones know that such data can now be uploaded to the cloud; we can transfer all information from an old phone to a new one, not requiring manual entry as in the past. We transfer all information from the old phone to the new and from the old computer to the new.

The fourth reason is extremely critical; for the sake of preserving the password, MP Saley's commitment to protecting it stems from the historical experiences we've faced with significant disasters following the leaking of sensitive intelligence information to the police. The most socially disruptive incident was the Millennium City raid in 2002. As you know, that specific residential complex contained a safe house for the military intelligence agency.

There, all the weapons needed for their operations in the North were stored. However, the police surrounded this safe house and announced to the country, "While planning to assassinate the Prime Minister, we apprehended them." They subsequently published all the intelligence officers' information through media outlets. What was the outcome? A total of 73 intelligence officers and informants, including the eminent intelligence officer Colonel Thuwan Muthalif, were sacrificed to the LTTE organization.

With great pride, I can state that Thuwan Muthalif is a distinguished war hero and a product of my school. Furthermore, after that significant raid, our intelligence agency fell into disarray. Currently, the police are pursuing intelligence agency officials. Back then, intelligence officers were dismissed, with one leading officer named Hamid Neelam fleeing the country; he never returned to Sri Lanka.

During the Millennium City incident, we fought a solitary battle for the sake of heroes and intelligence heroes. At that time, I was the propaganda secretary for the Hela Urumaya. We conducted that battle on their behalf, and today that officer still maintains relations with us, acknowledging the debt we owe for that fight. However, two decades have passed since that tumultuous event, and it has now been 24 years since it occurred; today, they hesitate to return to Sri Lanka.

Based on these matters, we firmly believe that MP Suraj Saley has valid reasons to refuse to provide his passwords. However, when the court issued an order, whether correct or incorrect, we are bound to honor it; in English, it’s referred to as "Comply and complain." Initially, one must comply, and thereafter, if there are faults, a complaint must be made about them. Therefore, we believe that Suraj Saley's legal representatives will act swiftly regarding this matter.

*Note: In case of any discrepancy between the Sinhala and English versions, the Sinhala version shall prevail.